AIDS

  AIDS (ang. Aquired Immunodeficiency syndrome) oznacza Zespół Nabytego Niedoboru Immunologicznego. Jest to schorzenie układu immunologicznego spowodowane zakażeniem retrovirusem HIV.AIDS charakteryzuje się niedoborami immunologicznymi typu komórkowego, w wyniku których dochodzi do rozwijania się zakażeń wywołanych drobnoustrojami, które w warunkach normalnych nie są patogenne, do powstawania nowotworów, oraz do pojawiania się rozmaitych defektów i zaburzeń neurologicznych.

rozwoj_aids

 

Część osób ok. 75% zaatakowanych przez HIV ma objawy podobne do grypy w ciągu pierwszych 2 do 4 tygodni od momentu zakażenia. Skarżą się na gorączkę, zmęczenie, wysypkę, obolałe stawy, bóle głowy i powiększone węzły chłonne.
Powyższy wykres pokazuje przebieg typowego zakażenia wirusem. Liczba komórek CD4 (linia czerwona) odpowiada liczbie komórek CD4 na milimetr sześcienny krwi. Liczba ta zmniejsza się w miarę rozwoju wirusa.
Zdrowy układ immunologiczny ma 600 – 1200 komórek na milimetr sześcienny krwi. Jeśli liczba ta spada do 200, wtedy, zdaniem lekarzy, zaczyna się choroba AIDS. Wiremia (linia żółta) to liczba wirusowych cząsteczek na mililitr krwi. Na początku osiąga ona wysoki poziom, gdy wirus w szybkim tempie powiela się we krwi.
Niektórzy ludzie zakażeni HIV mogą dostać AIDS dopiero po kilku latach. Przez te kilka pierwszych lat są zdrowi i nie mają żadnych zewnętrznych objawów. U innych z kolei może wystąpić utrata wagi, gorączka, nadmierna potliwość, kandydoza, wysypka i krótkotrwała utrata pamięci.
Kiedy układ immunologiczny zostaje uszkodzony, traci zdolność zwalczania chorób i infekcje mogą zagrażać życiu zakażonego. Osoby seropozytywne są bardziej narażone na takie choroby jak gruźlica, malaria, zapalenie płuc i półpasiec. Ich odporność spada w miarę ubywania komórek CD4. Zaatakowani przez HIV są również bardziej narażeni na tak zwane „infekcje oportunistyczne” spowodowane przez zwykłe bakterie, grzyby i pasożyty. Zdrowy organizm potrafi je zwalczyć, ale u ludzi, których układ immunologiczny jest osłabiony, te infekcje mogą wywoływać choroby, a w szczególnych przypadkach powodować śmierć.

Niektóre infekcje pojawiają się przy wyższej liczbie CD4 niż inne. Większość jednak uaktywnia się, kiedy liczba CD4 spada poniżej 200. W tym momencie zaczyna się AIDS.
W warunkach pełnej opieki lekarskiej pacjenci mogą przyjmować preparaty, które leczą część infekcji i chronią przed nimi organizm. Wywołują one jednak różnorakie skutki uboczne.

Preparaty przeciw rozwojowi HIV

  Od początku epidemii HIV wynaleziono szereg leków, które znacznie przedłużają życie osób seropozytywnych. Preparaty, które hamują replikację wirusa, mogą opóźnić AIDS poprzez zwalnianie tempa ubytku komórek CD4. Preparaty te nie mogą jednak całkowicie wyleczyć choroby.

Stosuje się cztery główne typy leków na różnych etapach cyklu rozwoju HIV:

hiv_replikacja

1. Inhibitory fuzji: Wiążą białko otoczkowe wirusa i w ten sposób powstrzymują go przed przyczepieniem się i wejściem do komórki CD4. Do tej pory tylko jeden preparat, Fuezon, trafił na rynek.

2. Nukleozydowe inhibitory odwrotnej transkryptazy: Hamują replikację genów wirusa. Nukleozydy to jakby „klocki” genów. Leki zakłócają proces replikacji, ponieważ dostarczają wadliwe wersje „klocków”.

3. Nienukleozydowe inhibitory odwrotnej transkryptazy: Również hamują replikację. Zakłócają powielanie genów wirusa przyczepiając się do enzymu, który kontroluje proces replikacji, zwanego „odwrotną transkryptazą”.

4.Inhibitory proteazy: Te leki wiążą inny enzym, proteazę, który odgrywa kluczową rolę w gromadzeniu nowych cząsteczek wirusa.

 Chorzy powinni zażywać kombinację preparatów antyretrowirusowych. Zazwyczaj podaje się jednocześnie trzy różne leki z co najmniej dwóch różnych grup preparatów. Ponieważ wirus ulega mutacji, niektóre jego odmiany uodporniają się na leki. Dzięki stosowaniu kilku preparatów zwiększają się szanse na kontrolowanie wirusa. Niektórzy ludzie zakażają się dzisiaj odmianami wirusa, które od razu są odporne na oddziaływanie poszczególnych leków.

   Jak widać podstawą terapii w AIDS jest leczenie antyretrowirusowe, skierowane przeciwko wirusowi HIV. Na razie całkowite wyeliminowanie wirusa z organizmu i pełne wyleczenie AIDS nie jest możliwe.
Najważniejsza w walce z AIDS jest profilaktyka.

Dodaj komentarz